Als we samen niet verder komen

Olaf zat in de knoop. Hij had al van alles geprobeerd en diverse hulpverleners bezocht, was inmiddels 33 jaar en kwam maar niet uit de milde depressie waarin hij zat. Olaf kan enorm goed nadenken en analyseren en is mogelijk hoogbegaafd. Hij heeft zich altijd anders gevoeld en voelt zich ook al zijn hele leven niet gezien. Na 8 sessies kwam het hoge woord eruit dat hij zich ongewenst voelt en hij al zijn hele leven zijn enorme best doet om gezien te worden door zijn moeder. Extern lotsbepaald noemen we dat in vakjargon; zijn leven wordt 'veroorzaakt' door alles dat door de buitenwereld wordt opgedrongen en bepaald en in dit geval is zijn leven pas in orde als zijn moeder doet wat hij zegt nodig te hebben.
Olaf heeft zelf diverse verklaringen en diagnoses uitgezocht op internet naar aanleiding van zijn klachten en hij is zeer overtuigd dat dit de waarheid is. Hij heeft daardoor heel veel kennis over een heleboel ziekten en weet ook zeker dat dit bij hem het geval is.
Wekenlang zijn we aan het werk geweest om Olaf een interne lotsbepaling te laten vormen. Cognitief wilde hij wel (veranderbereid), maar gevoelsmatig lukte het niet (verandervermogen). Hij wist mij precies te vertellen wat hij nodig had; praten over zijn vele problemen. Hoewel hij ook wel doorkreeg dat hij met praten alleen niet verder kwam. Uiteindelijk wilde hij wel 'hypnose proberen'. Maar ook met hypnose moet hij zelf iets doen. Het is geen wonderpilletje dat ervoor zorgt (dit is namelijk ook extern) dat je beter wordt.
Uiteindelijk bleek dat wij samen niet verder kwamen zodat Olaf zich (voldoende) beter voelde en hebben we besproken of het voor hem niet beter was om naar een andere hulpverlener te gaan.

Hoe vervelend ook, soms kan ik niets anders dan een cliënt laten gaan (uiteraard met de juiste verwijzing en afsluiting). Deze cliënt is dan (nog) niet zover dat hij kan of wil veranderen, oftewel verandervermogen heeft of veranderbereid is. In goed overleg wordt gezocht naar de juiste oplossing op het juiste moment voor deze cliënt. En soms betekent dit dat we uit elkaar gaan, ook al gunnen we elkaar het 'succes' van veranderen. Voor de cliënt is het dan beter om elders verder te gaan en door iemand anders geholpen te worden.

Een eerste sessie

Maartje is een sterke jongedame van 17 jaar die al het nodige heeft meegemaakt en reeds diverse hulpverleners heeft bezocht. Haar moeder had een afspraak voor haar gemaakt en op de afgesproken tijd kwam Maartje langs. Boos was ze. Heel boos. Ik wist niet wat er speelde, maar dat het niet ging zoals zij wilde, was duidelijk.
Ze plofte neer in de stoel en zuchtte diep. Ik erkende haar boosheid, schonk een mok thee in en legde uit hoe ik werk; dat zij vertelt waar ze mee zit en ik haar af en toe zal onderbreken en af en toe wat opschrijf. Zodat een en ander steeds duidelijker wordt en zodat ze kan doen wat nodig is om het op te lossen. En ook dat het de bedoeling is dat zij alles vertelt dat van belang is, zodat snel duidelijk wordt waar ze mee rondloopt en ze direct al meer grip ervaart aan het einde van de sessie.
Maartje zuchtte nogmaals diep en begon te vertellen. Ze vertelde dat ze regelmatig last had van agressieve buien en ze niet wist waarom. Deze 'Boze Maartje' kon enorm tekeer gaan en de hele boel kort en klein slaan. Dat wilde ze helemaal niet, maar ze kon niet anders.
We gingen aan de slag en haar probleem kreeg meer vorm en duidelijkheid. Maartje werd steeds rustiger en ontspannen. Aan het einde van deze eerste sessie bood ik haar een ervaring aan in de vorm van een visualisatie in de toekomst en haar weg daarnaartoe.
Daarna had Maartje weer hoop en grip. Haar boosheid was verdwenen en was vervangen door rust en ontspanning. 'Ik wil hier blijven,' zei ze. 'Het is hier zo lekker rustig. Ik voel me hier thuis.' Met een afspraak op zak voor een week later ging ze opgelucht naar huis. De week erop kwam ze glimlachend binnen en zei: 'Ik heb geen boze bui meer gehad. Boze Maartje is niet langsgeweest.'